Toch zie ik in theorie de toegevoegde waarde wel. Vooral als je niet bij elkaar in de buurt woont, kan ik me voorstellen dat het fijn is om je telkens weer even bij het leven van een dierbare betrokken te voelen. Het hoeft dan helemaal niet om wereldschokkende dingen te gaan. Maar door regelmatig te horen waar de ander mee bezig is, kun je je even wat dichterbij te voelen. Lijkt me. Ik zie het dan ook vooral als een toepassing voor prive-gebruik.
Bij de vraag 'Hoe zou twitter toch op een nuttige manier kunnen worden ingezet voor de bibliotheek?' kwam dan ook geen idee naar boven. Want als wij onze klanten iets willen laten weten, kan dat toch gelijk op de site worden gezet? Met een rss feed komt het dan direct naar de klant toe. En als de mogelijkheid van chatten er is, waarom zou een klant dan nog moeten kunnen twitteren met ons?

Tweet tweet!
Hier loop ik alweer tegen het feit aan dat verschillende web2.0-toepassingen elkaar (lijken te?) overlappen. Dat zal ook een gebrek aan ervaring zijn: hoe meer je ermee werkt en je erin verdiept, hoe duidelijker de (on)mogelijkheden ongetwijfeld worden. 'Gevaar' is wel dat je de toepassing in een vroeg stadium al afdoet als niet relevant en je er verder niet meer mee bezighoudt, waarmee je de kans om de eventuele andere mogelijkheden te ontdekken, afsluit. Dat merk ik bij mezelf: als ik niet direct het voordeel zie, laat ik het verder liggen. Logisch misschien, maar toch.
Hier loop ik alweer tegen het feit aan dat verschillende web2.0-toepassingen elkaar (lijken te?) overlappen. Dat zal ook een gebrek aan ervaring zijn: hoe meer je ermee werkt en je erin verdiept, hoe duidelijker de (on)mogelijkheden ongetwijfeld worden. 'Gevaar' is wel dat je de toepassing in een vroeg stadium al afdoet als niet relevant en je er verder niet meer mee bezighoudt, waarmee je de kans om de eventuele andere mogelijkheden te ontdekken, afsluit. Dat merk ik bij mezelf: als ik niet direct het voordeel zie, laat ik het verder liggen. Logisch misschien, maar toch.




